Τι είναι αυτό που κάνει το αύριο καλό, αν όχι καλύτερο από το χθες; τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί με τη διάθεση να κάνεις κάτι και όχι να περιμένεις τη στιγμή που θα γυρίσεις στο σπίτι να χωθείς στον καναπέ για να πιεις ένα ποτό παρέα με τη μιζέρια σου;
Μην είναι η τέχνη, μην είναι η αγάπη, μην είναι η δημιουργία, μην είναι η προσφορά;
Μη με κοιτάτε, δεν έχω τις απαντήσεις. Μπορώ μόνο να κάνω τις ερωτήσεις και να δώσω τις επιλογές που μου φαίνονται καλυτερες, ή τουλάχιστον πιο ελπιδοφόρες.
Σε αυτή την πολλαπλή επιλογή ίσως η σωστή απάντηση να μην είναι μια από αυτές που επιτρέπεται να δώσεις. Ίσως σε αυτή την περίπτωση να πρέπει να απαντήσεις λάθος για να μην είσαι λάθος. Να πρέπει να χαράξεις με αίμα την πορεία για να βγείς από το κουτί που είναι η ζωή σύμφωνα με τις κοινωνικές αξίες.
Ίσως μια ακόμα επιλογή σις απαντήσεις είναι να νιώθεις πως αυτό που κάνεις είναι το σωστό. Να το νιώθεις με αυτή τη σιγουριά που σου δίνει η ζεστασιά μέσα σου όταν παίρνεις το δύσκολο μονοπάτι όχι γιατί σου το λένε αλλά γιατί εκεί κατέληξες μόνος σου μετά από πολλά ξενύχτια και μεθύσια και φόβο και πόνο και απόγνωση. Ίσως. Από αυτή τη λέξη δε θα ξεφύγω ποτέ.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment