Thursday, October 23, 2008
Σαν αφίσα σε μπουζουκτσίδικο
Ρουσόπουλος φεύγει, Παυλόπουλος έρχεται στις αρμοδιότητές του. Τον πούλο δηλαδή δεν τον γλυτώνουμε. Άντε μωρέ το παιδί το έφαγαν τα συμφέροντα. Αυτός είναι τόσο αθώος όσο και το αρκουδάκι του καζολίν, μόνο που εκείνο θα είχε φύγει πολύ νωρίτερα αν του έλεγαν ότι έκανε τέτοια πράγματα.
Εξεταστική και πράσ(σε)ιν άλογα
Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Βουλή χτενίζεται. Με μια οικονομική κρίση λίγο ή περισσότερο προ των πυλών και την οικονομία να απειλείται από την ίδια της τη βάση, στην Ελλάδα η συζήτηση διεξάγεται γύρω από την εξεταστική ή την προανακριτική επιτροπή και αν πρέπει να παραιτηθεί ένας δημοσιογράφος που πήγε την τέταρτη εξουσία ένα βήμα παραπέρα. Έλεος. Ποιος μπορεί να ανεχτεί πλέον αυτήν την κατάσταση σε μια χώρα που δεν μπορεί ούτε από τους αποδεδειγμένα κλέφτες να απαλλαγεί αξιοπρεπώς (βλέπε τον ακόμη αξιοσέβαστο κάφρο Βουλγαράκη). Πώς μπορείς να πεις σε έναν δεκαεφτάχρονο που σε έναν χρόνο θα ψηφίζει ότι αυτή η ψήφος έχει μεγαλύτερη αξία από ένα δημιουργικό δεκάλεπτο στα διαμερίσματα που και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος; Να μια ερώτηση που δεν έχει εύκολη απάντηση. Μήπως να κάνουμε μια εξεταστική επιτροπή και για αυτό;
Tuesday, October 21, 2008
Γεωργία ώρα μείον κάτι
Τελικά τι έγινε στη Γεωργία; Τόσος ντόρος, τόση αγωνία από τους Δυτικούς και μόλις δυο μήνες μετά δεν ξέρουμε καν τι γίνεται. Για παράδειγμα, αυτός ο τύπου μπανανίας δικτατορίσκος, ο Σακασβίλι είναι ακόμη ηγέτης της Γεωργίας; Εντάξει οι αγωγοί; Από ότι φάνηκε το πείραμα των Αμερικανών απέτουχε αφού ο Μεντβέντγιεφ αποδείχτηκε άξιος διάδοχος του Πούτιν και δε δίστασε στιγμή να χρησιμοποιήσει βία για να μη φανεί πως η νέα Ρωσία είναι λιγότερο ισχυρή από την πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ ή λιγότερο στρατιωτικοποιημένη. Και τι έμεινε τελικά; Κάποιες χιλιάδες νεκροί και πρόσφυγες, έτσι για να αναζωογονηθεί η δυτική οικονομία με την ανοικοδόμηση μιας ακόμη κατεστραμμένης χώρας. Ότι γίνεται πάντα δηλαδή...
Τις πταίει;
ότι και να γίνει τελικά σε αυτή τη χώρα δε φταίει κανείς. θα έλεγα πως έχουμε φτάσει στο ιδανικό του χριστιανισμού να συγχωρούμε αυτούς που έφταιξαν, αλλά αυτό απαιτεί τουλάχιστον να ζητήσουν συγχώρεση αντί να γελάν αυτάρεσκα φτιάχνοντας τον κόμπο της γραβάτας τους. επίσης βλέπω πως η εθνική κολυμβήθρα της αναβάπτισης δεν λειτουργεί το ίδιο καλά για αυτούς που δεν έχουν ισχυρούς συγγενείς ή φίλους και δεν υπηρετούν τις υψηλές αξίες της δημοκρατίας από κάποια κρατική θέση, δωρεά για τις υπηρεσίες τους στην παράταξη. επιτέλους ασ πληρώσει κάποιος και με κάτι παραπάνω από πολιτικό κόστος, έτσι, για να φοβούνται οι επόμενοι και να μην αποθρασύνονται εντελώς.
Subscribe to:
Posts (Atom)
