Θα παρακαλέσω  τα σύννεφα να μαζευτούν γύρω μου. 

Να μπλέξουν τα αιθέρια κορμιά τους στο χορό της εκτόνωσης.

Και τότε η βροχή θα είναι τα δάκρυα που δεν είμαι ικανός να χύσω. 

Και η βροντή το γέλιο που δεν έχω το κουράγιο να ελευθερώσω.  

Απόηχος

Στο βράχο της ψυχής υπάρχουν ρωγμές ακόμα

Είμαι ακόμα ζωντανός γιατί ακόμα πονάω

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα έχω να δώσω πράγματα

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα μπορώ να περιμένω

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα μπορώ να ονειρεύομαι

Γιατί όσο και αν προσπαθούν να φιμώσουν την ψυχή μου έχω το θάρρος να την εκθέτω και να την αφήνω να φωνάζει απελπισμένα

Γιατί η απάτη της ελπίδας δεν μπορεί να με αγγίξει πλέον

Βαδίζω τα μονοπάτια του πόνου με τα μάτια ανοιχτά

Με την πικρή συνειδητοποίηση πως ακόμα κι αν δεν έρθει ποτέ το καλύτερο, εγώ θα έχω προσπαθήσει για αυτό με όλες μου τις δυνάμεις και χωρίς να προδώσω αυτό που είμαι

Χωρίς να φορέσω μάσκες και φτιασίδια.

Δίνω αυτό που είμαι γιατί αυτό έχω

Δεν πουλάω τίποτα για παραπάνω από αυτό που αξίζει

Βαδίζω το δρόμο μου μόνος γιατί δεν υπάρχει κανείς που να θέλει ή να μπορεί να με ακολουθήσει.

Ας είναι. Εγώ θα τον βαδίσω. Με τη γνώση πως τέρμα σε αυτό το δρόμο δεν υπάρχει.

Ούτε κατηφόρα. Ούτε καν ισιάδι. Μόνο ατελείωτη ανηφόρα.

Αυτό ακριβώς που θέλω δηλαδή.

Εγώ καθορίζω πότε θα σταματήσω για να ξεκουραστώ και όχι ο δρόμος. 

Αυτή τη νίκη δεν την αλλάζω με τίποτα και για κανέναν.