Ίσως

Τι είναι αυτό που κάνει το αύριο καλό, αν όχι καλύτερο από το χθες; τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί με τη διάθεση να κάνεις κάτι και όχι να περιμένεις τη στιγμή που θα γυρίσεις στο σπίτι να χωθείς στον καναπέ για να πιεις ένα ποτό παρέα με τη μιζέρια σου;
Μην είναι η τέχνη, μην είναι η αγάπη, μην είναι η δημιουργία, μην είναι η προσφορά;
Μη με κοιτάτε, δεν έχω τις απαντήσεις. Μπορώ μόνο να κάνω τις ερωτήσεις και να δώσω τις επιλογές που μου φαίνονται καλυτερες, ή τουλάχιστον πιο ελπιδοφόρες.
Σε αυτή την πολλαπλή επιλογή ίσως η σωστή απάντηση να μην είναι μια από αυτές που επιτρέπεται να δώσεις. Ίσως σε αυτή την περίπτωση να πρέπει να απαντήσεις λάθος για να μην είσαι λάθος. Να πρέπει να χαράξεις με αίμα την πορεία για να βγείς από το κουτί που είναι η ζωή σύμφωνα με τις κοινωνικές αξίες.
Ίσως μια ακόμα επιλογή σις απαντήσεις είναι να νιώθεις πως αυτό που κάνεις είναι το σωστό. Να το νιώθεις με αυτή τη σιγουριά που σου δίνει η ζεστασιά μέσα σου όταν παίρνεις το δύσκολο μονοπάτι όχι γιατί σου το λένε αλλά γιατί εκεί κατέληξες μόνος σου μετά από πολλά ξενύχτια και μεθύσια και φόβο και πόνο και απόγνωση. Ίσως. Από αυτή τη λέξη δε θα ξεφύγω ποτέ.

Για τα λεφτά τα κάνεις όλα

Τι είναι αυτό που έχουμε μπλέξει σε αυτόν τον κόσμο; Πώς έχουμε καταφέρει να ξεχάσουμε την ευτυχία και να ψάχνουμε μόνο την επιτυχία; Εντάξει δεν είμαι και από τους ρομαντικούς που υποστηρίζουν πως ένα σπιτάκι στην εξοχή και ένας μικρός κηπάκος είναι η ευτυχία. Ξέρω πως η ευτυχία δεν είναι κάτι απλό ούτε ίδιο για όλους. Ξέρω όμως πως ευτυχία επίσης δεν μπορεί να είναι το να δουλεύεις 12ωρα την ημέρα ελπίζοντας πως θα αμοιφθείς με περισσότερα χρήματα από το διπλανό σου για να αγοράσεις το καινούριο αυτοκίνητο/σπίτι/κινητό/ που έχει καταντήσει να στοιχειώνει τα όνειρά σου. Δεν μπορεί η καθημερινότητα να βυθίζεται στην κατάθλιψη ώστε για δύο βδομάδες το χρόνο –αν είσαι τυχερός- να βάζεις εσύ τους κανόνες του χρόνου σου. Δεν μπορεί τα πάντα να μετρώνται σε χρήμα. Ρομαντικές απόψεις θα μου πείτε. Μπορεί. Όμως το πρόβλημα του κόσμου δεν μπορεί να είναι χρηματικό. Δε γίνεται. Το χρήμα δεν είναι παρά μια μονάδα μέτρησης για να διευκολύνονται οι συναλλαγές. Δεν μπορεί η αλλαγή στα επιτόκια να αλλάζει την ικανότητα επιβίωσης του ανθρώπου. Μια φυσική καταστροφή ναι. Μια οικονομική κρίση όχι. Δεν το δέχομαι.

Και για να το πω με λόγια καλύτερα από τα δικά μου, παραθέτω κάτι από τον αγαπημένο μου Τομ Ρόμπινς :

«Το να λέμε πως δεν μπορεί να γίνει κάτι λόγω έλλειψης χρημάτων είναι σαν μια νοικοκυρά που ενώ έχει ζάχαρη, αλεύρι, νερό, γάλα και αυγά λέει πως δεν μπορεί να φτιάξει κέικ γιατί δεν έχει γραμμάρια και λίτρα».