Τι είναι αυτό που έχουμε μπλέξει σε αυτόν τον κόσμο; Πώς έχουμε καταφέρει να ξεχάσουμε την ευτυχία και να ψάχνουμε μόνο την επιτυχία; Εντάξει δεν είμαι και από τους ρομαντικούς που υποστηρίζουν πως ένα σπιτάκι στην εξοχή και ένας μικρός κηπάκος είναι η ευτυχία. Ξέρω πως η ευτυχία δεν είναι κάτι απλό ούτε ίδιο για όλους. Ξέρω όμως πως ευτυχία επίσης δεν μπορεί να είναι το να δουλεύεις 12ωρα την ημέρα ελπίζοντας πως θα αμοιφθείς με περισσότερα χρήματα από το διπλανό σου για να αγοράσεις το καινούριο αυτοκίνητο/σπίτι/κινητό/ που έχει καταντήσει να στοιχειώνει τα όνειρά σου. Δεν μπορεί η καθημερινότητα να βυθίζεται στην κατάθλιψη ώστε για δύο βδομάδες το χρόνο –αν είσαι τυχερός- να βάζεις εσύ τους κανόνες του χρόνου σου. Δεν μπορεί τα πάντα να μετρώνται σε χρήμα. Ρομαντικές απόψεις θα μου πείτε. Μπορεί. Όμως το πρόβλημα του κόσμου δεν μπορεί να είναι χρηματικό. Δε γίνεται. Το χρήμα δεν είναι παρά μια μονάδα μέτρησης για να διευκολύνονται οι συναλλαγές. Δεν μπορεί η αλλαγή στα επιτόκια να αλλάζει την ικανότητα επιβίωσης του ανθρώπου. Μια φυσική καταστροφή ναι. Μια οικονομική κρίση όχι. Δεν το δέχομαι.
Και για να το πω με λόγια καλύτερα από τα δικά μου, παραθέτω κάτι από τον αγαπημένο μου Τομ Ρόμπινς :
«Το να λέμε πως δεν μπορεί να γίνει κάτι λόγω έλλειψης χρημάτων είναι σαν μια νοικοκυρά που ενώ έχει ζάχαρη, αλεύρι, νερό, γάλα και αυγά λέει πως δεν μπορεί να φτιάξει κέικ γιατί δεν έχει γραμμάρια και λίτρα».
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment