Ησυχία

Ας κλείσουμε για μια στιγμή τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, τα αυτοκίνητα και όλες τις μηχανές που ορίζουν τη ζωή μας.

Ας κλείσουμε τα μάτια μια στιγμή να αντικρύσουμε τον καθρέφτη της ψυχής μας.

Γιατί αποφεύγουμε όλοι να μείνουμε μόνοι; Ανοίγουμε τα ΜΜΕ και αφήνουμε άλλους να μιλάνε για μας. Γιατί τρέμουμε την εικόνα μας. Ο καθένας τη δικιά του. Μας τρομάζει το άπειρο κενό που είναι η πραγματική φύση μας.

Ας μείνουμε για μια μόνο στιγμή μόνοι με τον εαυτό μας. Να τον δούμε για λίγο όπως πραγματικά είναι. Μικρόψυχος, βολεμένος, σάπιος.

Ας απολαύσουμε την ησυχία.

Το κενό.

Φοβάσαι;

Η ερώτηση είναι : εσύ δε φοβάσαι για την ασφάλειά σου με όλα αυτά που γίνονται; Που καίνε την περιουσία του κόσμου και όλα αυτά; Ε λοιπόν φοβαμαι αλλά όχι για αυτούς τους λόγους.

Φοβάμαι γιατί ζω σε μια κοινωνία που θυμάται τη δημοκρατία κάθε 4 χρόνια, την αξιοπρέπεια μόνο για τους άλλους και την αξία της ζωής μόνο όταν κινδυνεύει ο κώλος μας.

Φοβάμαι γιατί ζω σε μια κοινωνία που την ελευθερία τη θέλει μόνο για να χτίζει αυθαίρετα και για να βάζει τα παιδιά του στο δημόσιο.

Φοβάμαι γιατί βάζουμε στο ζύγι τη βιτρίνα ενός μαγαζιού απέναντι στο θάνατο ενός παιδιού.

Φοβάμαι γιατί καθημερινά διαπιστώνω πως όσο πλούσιοι ή φτωχοί και αν γίνουμε δεν πρόκειται να γίνουμε άνθρωποι. Και αυτός είναι πολύ σοβαρότερος λόγος από το να μου κάψουν το αυτοκίνητο.

Αλλά κυρίως ντρέπομαι γιατί είμαι κι εγώ μέρος όλου αυτού του τσίρκου.

Άρτος και θεάματα

Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία το να διεξαχθεί ένα παιχνίδι πδοσφαίρου είναι πιο σημαντικό από την κοινωνική οργή που βράζει και εκδηλώνεται με όποιο τρόπο μπορεί. Το έχει η μοίρα του ΠΑΟ να είναι αυτός που βγάζει το φίδι από την τρύπα. Το έκανε και με τη δικτατορία το 71 όταν ανέλαβε με την πρόκριση στον τελικό να δώσει το φιλί της ζωής στην κυβέρνηση των συνταγματαρχών εκτονώνοντας τη λαϊκή οργή. Αρχίζω να αναρωτιέμαι μήπως και το Euro ήταν κάτι τέτοιο. Μπα, τρελό σενάριο συνωμοσίας. Μήπως όμως; Πόσο τυχαίο είναι που όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δίνουν τόση βάση στον αθλητισμό; Χίτλερ, ανατολικό μπλοκ, ΗΠΑ και εσχάτως οι δικοί μας που με τις υπερήφανες νίκες των ελληνικών εθνικών και συλλόγων φουντώνουν την εθνική υπερηφάνια.

Περί ου ο λόγος

Αυτοί που δεν παλεύουν για να σπάσουν τις αλυσίδες τους τις αξίζουν. Μια κοινωνία που θυσιάζει την ελευθερία της για λίγη ασφάλεια δεν αξίζει τίποτα από τα δύο. Όταν μπορούμε να μένουμε αμέτοχοι μπροστά στη δολοφονία ενός παιδιού τότε δεν μας αξίζει να λεγόμαστε άνθρωποι. Αυτά

Κατάντια

Ένα παιδί που φωνάζει είναι λοιπόν τόσο κακό και απείθαρχο ώστε δικαιολογείται να πυροβοληθεί εν ψυχρώ από κάποιον; Άκουσα σήμερα την ατάκα τι δουλειά είχε λέει ο πιτσιρικάς στα Εξάρχεια να βρίζει τους αστυνομικούς; Κατάντια. Δεν βρίσκω άλλη λέξη. Δεν είχα καν το κουράγιο να απαντήσω σε αυτή τη λογική που θέλει τους πάντες υποταγμένους στην καθημερινότητα και ικανοποιημένους με τη μιζέρια και την αναλγησία. Αλλά τι να περιμένεις από ανθρώπους που με το μπήκαν στο πανεπιστήμιο βρήκαν την κομματική παράταξη του πατέρα τους και προσχώρησαν σε αυτή ώστε να εξασφαλίσουν το μέλλον τους; Δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω σε αυτήν την κατάσταση. Θέλω να αλλάξω τον κόσμο αλλά ξέρω ότι πλέον δεν έχω το κουράγιο. Και αυτό με φέρνει μια δρασκελιά πιο κοντά στο θάνατο...

Σαν αφίσα σε μπουζουκτσίδικο

Ρουσόπουλος φεύγει, Παυλόπουλος έρχεται στις αρμοδιότητές του. Τον πούλο δηλαδή δεν τον γλυτώνουμε. Άντε μωρέ το παιδί το έφαγαν τα συμφέροντα. Αυτός είναι τόσο αθώος όσο και το αρκουδάκι του καζολίν, μόνο που εκείνο θα είχε φύγει πολύ νωρίτερα αν του έλεγαν ότι έκανε τέτοια πράγματα.

Εξεταστική και πράσ(σε)ιν άλογα

Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Βουλή χτενίζεται. Με μια οικονομική κρίση λίγο ή περισσότερο προ των πυλών και την οικονομία να απειλείται από την ίδια της τη βάση, στην Ελλάδα η συζήτηση διεξάγεται γύρω από την εξεταστική ή την προανακριτική επιτροπή και αν πρέπει να παραιτηθεί ένας δημοσιογράφος που πήγε την τέταρτη εξουσία ένα βήμα παραπέρα. Έλεος. Ποιος μπορεί να ανεχτεί πλέον αυτήν την κατάσταση σε μια χώρα που δεν μπορεί ούτε από τους αποδεδειγμένα κλέφτες να απαλλαγεί αξιοπρεπώς (βλέπε τον ακόμη αξιοσέβαστο κάφρο Βουλγαράκη). Πώς μπορείς να πεις σε έναν δεκαεφτάχρονο που σε έναν χρόνο θα ψηφίζει ότι αυτή η ψήφος έχει μεγαλύτερη αξία από ένα δημιουργικό δεκάλεπτο στα διαμερίσματα που και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος; Να μια ερώτηση που δεν έχει εύκολη απάντηση. Μήπως να κάνουμε μια εξεταστική επιτροπή και για αυτό;

Γεωργία ώρα μείον κάτι

Τελικά τι έγινε στη Γεωργία; Τόσος ντόρος, τόση αγωνία από τους Δυτικούς και μόλις δυο μήνες μετά δεν ξέρουμε καν τι γίνεται. Για παράδειγμα, αυτός ο τύπου μπανανίας δικτατορίσκος, ο Σακασβίλι είναι ακόμη ηγέτης της Γεωργίας; Εντάξει οι αγωγοί; Από ότι φάνηκε το πείραμα των Αμερικανών απέτουχε αφού ο Μεντβέντγιεφ αποδείχτηκε άξιος διάδοχος του Πούτιν και δε δίστασε στιγμή να χρησιμοποιήσει βία για να μη φανεί πως η νέα Ρωσία είναι λιγότερο ισχυρή από την πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ ή λιγότερο στρατιωτικοποιημένη. Και τι έμεινε τελικά; Κάποιες χιλιάδες νεκροί και πρόσφυγες, έτσι για να αναζωογονηθεί η δυτική οικονομία με την ανοικοδόμηση μιας ακόμη κατεστραμμένης χώρας. Ότι γίνεται πάντα δηλαδή...

Τις πταίει;

ότι και να γίνει τελικά σε αυτή τη χώρα δε φταίει κανείς. θα έλεγα πως έχουμε φτάσει στο ιδανικό του χριστιανισμού να συγχωρούμε αυτούς που έφταιξαν, αλλά αυτό απαιτεί τουλάχιστον να ζητήσουν συγχώρεση αντί να γελάν αυτάρεσκα φτιάχνοντας τον κόμπο της γραβάτας τους. επίσης βλέπω πως η εθνική κολυμβήθρα της αναβάπτισης δεν λειτουργεί το ίδιο καλά για αυτούς που δεν έχουν ισχυρούς συγγενείς ή φίλους και δεν υπηρετούν τις υψηλές αξίες της δημοκρατίας από κάποια κρατική θέση, δωρεά για τις υπηρεσίες τους στην παράταξη. επιτέλους ασ πληρώσει κάποιος και με κάτι παραπάνω από πολιτικό κόστος, έτσι, για να φοβούνται οι επόμενοι και να μην αποθρασύνονται εντελώς.

Είμαστε ακόμα ζωντανοί;

Το χειρότερο με το να παίρνεις 700 ευρώ για μια δουλειά που δε σε ικανοποιεί είναι πως μονίμως έχεις την αίσθηση πως είσαι άχρηστος, πως όλα σου τα όνειρα δεν ήταν παρά αυταπάτες. Είσαι αναγκασμένος να ζεις σε μια μόνιμη ζητιανιά από τους γονείς σου, αν μπορούν να σε βοηθήσουν και αυτοί. Είναι η κατάρα του να είσαι 30 χρονών και να νιώθεις πως ενώ η ζωή σου τελειώνει σιγά σιγά, στην πυσία δεν έχει αρχίσει ακόμη. Είναι η κατάρα του να νιώθεις πως οι γνώσεις που απέκτησες είναι άχρηστα εφόδια σε μια κοινωνία που το μόνο που μετράει είναι οι γνωριμίες. Είναι η κατάρα του να βλέπεις τα όνειρά σου να χάνονται ένα ένα και εσύ αναγκαστικά να συναινείς. Τελικά είναι πολλά τα χειρότερα.

Η Ιστορία είναι χρήσιμο μάθημα

Τελικά το ζήτημα είναι να κρατάς το λόγο σου. Όταν οι Αμερικάνοι μπήκαν στο Ιράκ το είπαν από την αρχή: πήγαν για να σβήσουν το Σαντάμ από το χάρτη. Λεπτομέρεια βέβαια το ότι το Ιράκ ούτε πυρηνικά ούτε χημικά είχε. Λεπτομέρεια ότι τόσο ο Μπλερ όσο και ο Μπους είπαν ψέματα τόσο στο λαό τους όσο και στον υπόλοιπο κόσμο για να δικαιοογήσουν ηθικά και πολιτικά την επίθεση. Μην ξεχνάμε όμως ότι ο στυγερός δικτάτορας που απαγχονίστηκε παρακαλώ ήταν το αγαπημένο παιδί των Αμερικανών τη δεκαετία του 80, περίπου όπως τώρα ο δυτικοσπουδαγμένος Σακασβίλι. Ας μην εκπλαγεί πολύ αυτός ο κύριος που τώρα απολαμβάνει την πληρη στήριξη του ΝΑΤΟ λόγω της γεωπολιτικής θέσης της χώρας του αν σε 10 -15 χρόνια ακούει όχι ρώσικα αλλά νατοϊκά αεροπλάνα πάνω από το κεφάλι του. Γιατι η ιστορία είναι χρήσιμο μάθημα.

Βρυκόλακες και ψεύτες

Από ότι φαίνεται σε αυτή τη χώρα ο καθένας είναι ότι δηλώσει.Και η Κατερίνα Θάνου δηλώνει αθώα. Οπότε και εμείς σαν καλοί πατριώτες που μοχθούμε για το καλό της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό πρέπει να την πιστέψουμε. Δηλαδή να ξεχάσουμε ότι όταν ξεκίνησε τον αθλητισμό η Θάνου ήταν ένα γλυκο κοριτσάκι και τώρα θυμίζει μέλος της οικογένειας Άνταμς. Να ξεχάσουμε τα περί ατυχήματος με τη μηχανή πριν τους προηγούμενους Ολυμπιακούς αγώνες και τις υπεκφυγές. Στην περισπούδαστη ανακοίνωση της αθλήτριας και του δικηγόρου της αναφέρεται πως ουδέποτε τιμωρήθηκε η Θάνου. Μα οδιετής αποκλεισμός από τις αθλητικές διοργανώσεις για τη μη προσέλευση σε έλεγχο ντόπινγκ τι ήταν; Επιβράβευση; Και εν πάσει περιπτώσει το φταίξιμο για αυτήν την κατάντια δεν είναι της Θάνου, αλλά όλων αυτών που στο όνομα της εθνικής υπερηφάνειας και των χρηματικών απολαβών αναγκάζουν τους αθλητές να υπερβούν τις φυσιολογικές δυνατότητες του ανθρωπίνου σώματος και να φτάσουν να γίνουν πειραματόζωα προς τέρψιν των απανταχού "φιλάθλων". Των "φιλάθλων" που με αισθήματα αγνής άμιλλας εξακοντίζουν σεξουαλικά συνθήματα και όχι μόνο, που με διάθεση βρυκόλακα περιμένουν το επόμενο παγκόσμιο ρεκόρ για να αγαλλιάσουν και να εκστασιαστούν με την πρόοδο του ανθρωπίνου γένους. Ναι, όλοι έχουμε συλλογική ευθύνη για αυτό το παγκόσμιο σκλαβοπάζαρο που είναι ο επαγγελματικός αθλητισμός. Όμως αυτό δεν δίνει το δικαίωμα σε κάποιους να υποτιμούν τη νοημοσύνη μας.

Ολυμπιακή πολεμική άμιλλα

Γιατί τόσο λίγος θόρυβος για έναν ανοιχτό πόλεμο μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας; όταν οι Αμερικανοί ζητάνε από τους Ρώσους να σταματήσουν τις εχθροπραξίες και φυσικά το μόνο που λαμβάνουν σαν απάντηση είναι αδιάφορα σφυρίγματα τότε τα νέα μόνο καλά δεν είναι. Κι όμως όλοι ασχολούνται με την τελετή έναρξης και το ζήτημα του Θιβέτ που τόσο ξεδιάντροπα αναθερμάνθηκε μετά από τόσο καιρό με την ευκαρία των αγώνων. Το πρόβλημα είναι όμως πως έχουμε τόσο εξοικειωθει με το ξέσπασμα ενός πολέμου που δεν προκαλεί αίσθηση πως μια χώρα όπως η Γεωργία άνετα ξεπερνάει τη de facto κατάσταση στη Νότια Οσετία και ανοίγει πυρ κατά των κατ' ευφημισμόν ειρηνευτικών δυνάμεων που διατηρούν οι Ρώσοι στην περιοχή. Και μάλιστα επιτίθεται και κατά αμάχων, μια πρακτική δηλαδή που μόνο σε καταστάσεις ανοιχτού πολέμου υιοθετείται. Για να κάνεις κάτι τέτοιο ή πολύ τρελός είσαι ή κάποιου την υποστήριξη έχεις.

Έτσι, γιατί μπορούν

40 δις δολλάρια δαπάνησαν οι Κινέζοι για τος ολυμπιακούς. Κι όλα αυτά μόνο και μόνο για να δείξουν σε όλους ότι μπορούν να τα ξοδέψουν. για να δείξουν ότι μια νέα υπερδύναμη αναδύεται και ότι ο δράκος ξυπνάει. Πόσο τυπικό για μια χώρα που ταπεινώθηκε τόσο από τη δύση και τώρα ξεκινάει να ανταποδίδει. για άλλη μια φορά ο αθλητισμός γίνεται πολιτικό εργαλείο. Καμμία έκπληξη βέβαια.

Ο κοκός στην Κίνα

Άλλη μια νίκη για την ελληνική κυβέρνηση. Ο μοναδικός ¨εκπρόσωπος¨ της Ελλάδας που έδειξαν οι κάμερες στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών ήταν ποιος άλλος παρά ο ΚΟΚΟΣ. άλλη μια νίκη για την οικογένεια Μητσοτάκη. Συγχαρητήρια στην υπουργό εξωτερικών μας.

Ανθρώπινα δικαιώματα vs glamour

Πρώτη των ολυμπιακών αγώνων και όλοι ασχολούνται με την ψευδαίσθηση μεγαλείου που δημιουργεί η τελετή έναρξης. η μεγάλη ευκαιρία για την Κίνα να δείξει ότι αν μπορείς να κάνεις μια καλή τελετή έναρξης, δηλαδή να οργανώσεις ένα μεγαλοπρεπές τσίρκο όλοι ξεχνάνε και τα ανθρώοινα δικαιώματα και το "κομμουνιστικό" σου υπόβαθρο. Βέβαια για να είμαστε και δίκαιοι, πολύ απότομα άρχισαν όλοι να ευαισθητοποιούνται όλοι για την κατάσταση στο Θιβέτ κι ας κρατάει χρόνια αυτή η κατάσταση. Μα είναι δυνατόν να διαδηλώνουν Αμερικανοί για το Θιβέτ τη στιγμή που στο Ιράκ οι δυνάμεις κατοχής βασανίζουν και εξαφανίζουν κόσμο; Μια ερώτηση κάνω...

Καλημέρααααααααααα

Υπάρχουν πολλά που θέλει να πει κανείς αλλά δεν υπάρχει πάντα το κατάλληλο ακροατήριο. Ε λοιπόν ας το αναζητήσουμε μόνοι μας. Blog κι εγώ για να δω αν αξίζει τον κόπο να μιλάς και να εκφαζεσαι ελπίζοντας πως θα βγάζοντάς τα από μέσα σου θα νιώσεις λίγο καλύτερα.