Άρτος και θεάματα

Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία το να διεξαχθεί ένα παιχνίδι πδοσφαίρου είναι πιο σημαντικό από την κοινωνική οργή που βράζει και εκδηλώνεται με όποιο τρόπο μπορεί. Το έχει η μοίρα του ΠΑΟ να είναι αυτός που βγάζει το φίδι από την τρύπα. Το έκανε και με τη δικτατορία το 71 όταν ανέλαβε με την πρόκριση στον τελικό να δώσει το φιλί της ζωής στην κυβέρνηση των συνταγματαρχών εκτονώνοντας τη λαϊκή οργή. Αρχίζω να αναρωτιέμαι μήπως και το Euro ήταν κάτι τέτοιο. Μπα, τρελό σενάριο συνωμοσίας. Μήπως όμως; Πόσο τυχαίο είναι που όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα δίνουν τόση βάση στον αθλητισμό; Χίτλερ, ανατολικό μπλοκ, ΗΠΑ και εσχάτως οι δικοί μας που με τις υπερήφανες νίκες των ελληνικών εθνικών και συλλόγων φουντώνουν την εθνική υπερηφάνια.