Friday, May 7, 2010

Απόηχος

Στο βράχο της ψυχής υπάρχουν ρωγμές ακόμα

Είμαι ακόμα ζωντανός γιατί ακόμα πονάω

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα έχω να δώσω πράγματα

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα μπορώ να περιμένω

Είμαι ζωντανός γιατί ακόμα μπορώ να ονειρεύομαι

Γιατί όσο και αν προσπαθούν να φιμώσουν την ψυχή μου έχω το θάρρος να την εκθέτω και να την αφήνω να φωνάζει απελπισμένα

Γιατί η απάτη της ελπίδας δεν μπορεί να με αγγίξει πλέον

Βαδίζω τα μονοπάτια του πόνου με τα μάτια ανοιχτά

Με την πικρή συνειδητοποίηση πως ακόμα κι αν δεν έρθει ποτέ το καλύτερο, εγώ θα έχω προσπαθήσει για αυτό με όλες μου τις δυνάμεις και χωρίς να προδώσω αυτό που είμαι

Χωρίς να φορέσω μάσκες και φτιασίδια.

Δίνω αυτό που είμαι γιατί αυτό έχω

Δεν πουλάω τίποτα για παραπάνω από αυτό που αξίζει

Βαδίζω το δρόμο μου μόνος γιατί δεν υπάρχει κανείς που να θέλει ή να μπορεί να με ακολουθήσει.

Ας είναι. Εγώ θα τον βαδίσω. Με τη γνώση πως τέρμα σε αυτό το δρόμο δεν υπάρχει.

Ούτε κατηφόρα. Ούτε καν ισιάδι. Μόνο ατελείωτη ανηφόρα.

Αυτό ακριβώς που θέλω δηλαδή.

Εγώ καθορίζω πότε θα σταματήσω για να ξεκουραστώ και όχι ο δρόμος. 

Αυτή τη νίκη δεν την αλλάζω με τίποτα και για κανέναν.

No comments: