Επιστύση

Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο τώρα εγώ θα ήμουν σε μια παραλία αγκαλιά με ένα παγωμένο ποτό και ρέγκε να παίζει στη διαπασών.
Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο αυτή θα ήταν η καθημερινότητα όλων των ανθρώπων.
Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο θα είχαμε όλοι την ευκαιρία να περνάμε τον καιρό μας όπως θέλουμε.
Όμως αυτός ο κόσμος είναι θεϊκά πλασμένος, οπότε καρντάσια τον ήπιαμε. Και πρώτος εγώ που αντί να είμαι στην παραλία που λέγαμε είμαι σε ένα κωλογραφείο με 33 βαθμούς περισσότερο από το επιτρεπόμενο ανθρώπινο όριο να προσπαθώ να δικαιολογήσω ότι όλα γίνονται για το κοινό καλό. Το χειρότερο είναι πως όλα αυτά πρέπει να τα κάνω με επιστημονικά κριτήρια.

Τι σημαίνει αυτό για όσους δεν είχατε την ευλογία να αφιερώσετε τη ζωή σας σε κάποιον από τους κλάδους της δυτικής επιστήμης;
Μα είναι πολύ απλό. Σημαίνει πως πάνω κάτω ακολουθείς την παρακάτω πορεία

1. ζυγίζεις την κατάσταση
2. αποφασίζεις πως κατά πάσα πιθανότητα αυτό που σου ζητάν να αποδείξεις είναι
a. μάλλον αντίθετο με όλες τις αρχές που διέπουν την προσωπικότητά σου εκτός από το ένστικτο της επιβίωσης, οπότε και θα το κάνεις
b. αυταπόδεικτο αλλά αν το πεις αυτό με λιγότερες από 30 σελίδες κειμένου και 20 διαγράμματα, χάρτες κτλ θα καταλήξεις χωρίς δουλειά, οπότε μια φωνούλα μέσα σου, σου λέει να μιμηθείς την πράξη εφήβου που βρίσκεται μόνος σε δωμάτιο που ασφαλίζει από μέσα με μεγάλες ποσότητες πορνογραφικού υλικού
3. βρίσκεις μέσα στην απειρία επιχειρημάτων και αριθμών αυτά που ξεδιάντροπα υποστηρίζουν την άποψη την οποία πληρώνεσαι να υποστηρίξεις
4. αποσιωπείς ή υποβαθμίζεις αυτά που δεν βοηθάνε
5. δημιουργείς με εκτενείς αναφορές σε βιβλιογραφία την εντύπωση πως πραγματικά δούλεψες για αυτό που παρουσιάζεις
6. πληρώνεσαι


Σίγουρα το στάδιο 6 είναι προαιρετικό αλλά βοηθάει στη διατήρηση της ψυχικής σου ισορροπίας.

Αυτό που μου κάνει πραγματική εντύπωση είναι αυτή η σιωπηρή συμφωνία μεταξύ ανθρώπων που έχουν την ίδια πάνω κάτω επιστημονική κατάρτιση με εσένα. Λοιπόν είναι τραγικό το γεγονός του να παραδίδεις μια παπαριά 60 σελίδων με αερολογίες εκ των οποίων αξίζουν μετά βίας οι 2 και κανείς να μη σε αρχίζει στα γαμωσταυρίδια, αντίθετα να εξετάζει με προσοχή τα επιχειρήματά σου και με βαρύγδουπο ύφος να ανακοινώνει το πόρισμα. Υπάρχουν φυσικά και αυτοί που πραγματικά πιστεύουν πως είναι σημαντική η συνεισφορά τους στην πρόοδο του ανθρωπίνου γένους εκείνη τη στιγμή. Σε αυτούς δεν θα απαντήσω.

Με δυο λόγια όλοι εμείς που το παίζουμε επιστήμονες (δεν αναφέρομαι σε αυτούς που πραγματικά δουλεύουν με το μυαλό τους και παράγουν έρευνα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο) στην ουσία πήγαμε σε μια σχολή και αναπαράγουμε μια μαλακία που απαιτεί την ιδιοφυία χιμπατζή με αλτσχάιμερ για να επιτευχθεί. Και το χειρότερο είναι πως είμαστε και ιδιαίτερα περήφανοι για αυτό, αντιμετωπίζοντας όλους αυτούς που δεν είχαν την ικανότητα να προσαρμοστούν σε ένα σύστημα παιδείας που σκοτώνει τη φαντασία ώστε να αποκτήσουν τις βάσεις για την εισαγωγή στον πανεπιστημιακό χώρο και να ασελγήσουν στο πτώμα της (της φαντασίας εννοώ), ως κατώτερους και υποβαθμισμένους.
Πιθηκάνθρωποι χωρίς ικανότητα πρωτοτυπίας και δημιουργίας είμαστε. Αυτό είμαστε. Τρομάρα μας.
ΥΓ Όπως φαίνεται καθαρά τον τελευταίο καιρό δεν την παλεύω και πολύ με τη ζωή μου.

ΥΓ’ Και τι σας κόφτει εσάς; Ψυχολόγοι είστε ή παπάδες; Ποιος σας ρώτησε;