Ας κλείσουμε για μια στιγμή τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, τα αυτοκίνητα και όλες τις μηχανές που ορίζουν τη ζωή μας.
Ας κλείσουμε τα μάτια μια στιγμή να αντικρύσουμε τον καθρέφτη της ψυχής μας.
Γιατί αποφεύγουμε όλοι να μείνουμε μόνοι; Ανοίγουμε τα ΜΜΕ και αφήνουμε άλλους να μιλάνε για μας. Γιατί τρέμουμε την εικόνα μας. Ο καθένας τη δικιά του. Μας τρομάζει το άπειρο κενό που είναι η πραγματική φύση μας.
Ας μείνουμε για μια μόνο στιγμή μόνοι με τον εαυτό μας. Να τον δούμε για λίγο όπως πραγματικά είναι. Μικρόψυχος, βολεμένος, σάπιος.
Ας απολαύσουμε την ησυχία.
Το κενό.
+%5BPhoenix76+Transcode%5D.png)
2 comments:
Θα συμφωνούσα μαζί σου, αλλά μου φαίνεται ότι υπονοείς ότι η σαπίλα και η κενότητα είναι εγγενή και αναλείωτα χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Σε αυτό διαφωνώ. Στα υπόλοιπα, δηλαδή στο φόβο που περιγράφεις και στο ρόλο των ΜΜΕ με βρίσκεις σύμφωνο.
Φίλε Naurgul δεν εννοώ ότι είναι σύμφυτα με τη φύση μας αυτά τα χαρακτηριστικά. Απλά έχουμε τόσο πολύ αναλωθεί στην ικανοποίηση του εαυτού μας που ούτε καν ο θάνατος ενός παιδιού δεν μας ταρακουνάει, δεν μπορεί να μας βγάλει από το τέλμα μιας ζωής που δεν είναι δική μας.
Post a Comment